REGULACIÓN DO TRABALLO NA CASA!!!

REGULACIÓN DO TRABALLO NA CASA!!!
,,,   Parece que ó remate desta pandemia, aumentarán os traballos dende a casa entre un 20 e un 30 por cen. O que necesita unha regulación, xa, e sen esperar mais!
…   Porque é de supoñer, que a esta xente, terán, antes que nada, que aumentarlle o soldo, xa que pra empresa vai ser un aforro, e para o traballador conlevará un gasto mais….   E estou pensando mais ca nada no consumo de enerxía.
…   Lembro como se fixeron as grandes fortunas textís, esas que hoxe presumen de iates e donativos. E lembroas porque vivín como se fixeron, xa que son de Lalín, bisbarra da que saíron as mais grandes casas de moda do país, se esceptuamos un par delas
E sei como empezaron a facer as fortunas todos estes grandes modistos que presumen da fortuna que teñen, a base de explotar a miles e miles de mulleres do noso rural e dos pobos pequenos.
…   Lembro ringleiras de coches diante dos galpóns onde empezaban a traballar e “labrar” as fortunas, esperando por pantalóns e chaquetas para zurcir e coser na casa.
Miles de mulleres, traballaban na súa casa día e noine por unha miseria de “donativos” por peza que zurcían.
…   Nin cotizaban por elas, nin figuraban como traballadoras, nin cobraban por horas traballadas ou extras. Aproveitáronse delas, por unha miseria.
…   Lembro a miña nai pedaleando seguido dias e noites, e mais días e mais noites, tanto, que ata parece que teño aínda o son da máquina de coser metido nas orellas.
…   E fodeu a vista e queixábase seguido da columna por estar tantas horas cangada na máquina sen compensación ningunha.
…   E aínda por riba, eramos os fillos e fillas, os que tiñamos que poñer o coche ou a moto para ir a buscar e levar as pezas de roupa que cosían as nosas nais, á fábrica, sen que ninguén nos dira unha peseta para gasolina.
…   Así se fixeron as grandes fortunas textís nos últimos cincoenta anos.
…   Todo o que fixeron foi a base de traballos clandestinos. E así que fixeron as fortunas, fórense a fabricar a países terceiromundistas para seguir explotando a cativos e non tan cativos e abaratar soldos.
…   E cando na crise pasada, algúns diles fundiron, recibiron unhas boas axudas da Xunta para tentar recuperarse, anque logo ises cartos, foron para montar fábricas fora, ou para mercar grandes pazos.
…   E a estas mulleres, non se lles pode dar un soldo mínimo vital, porque logo veñen os sabiondos e imbéciles de turno, dicindo que non se lle deña unha paga ós vagos… que traballen!!!
   Cada vez que escoito falar de que Echenique contratou unha enfermeira ilegalmente, e que non cotizaba por ela, veñenseme a memoria os grandes modistos multimillonarios de esclavas que non tiñan a pel negra e que non recollian algodón nos campos, pero eran sometidas á misma esclavitude ca elas… pero na súa propia casa!!!
…   Os que acusan a Echenique, son os mesmos que defenden ós outros… paradoxas da vida.
…   Pois para min, e como decía o meu pan… tanto ten, Xan coma Perillán!!!
Así que, para rematar, esperemos que o traballo na casa sexa regularizado axiña, porque aos domicilios particulares, non van a ir, pois…. os inspectores de traballo por poñer solo un exemplo.
…   Veña, bos días para todos, a ser bos, e non vos perder polas congostras, que vaia mañán de inverno que apareceu en Pontevedra

sin-tc3adtulo3

QUERERÁN QUE NOS VOLVAMOS TOLOS?

QUERERÁN QUE NOS VOLVAMOS TOLOS?
……  Cada vez, entendo menos isto do virus da corona.
……  As opinións dos entendidos na materia (non dos faceólogos e twitologos) cambian asegún se o aire sopra de Marín ou de Lerez.
……  Un médico epidemiólogo, defendía na TVE o uso das luvas, porque era unha maneira de ter protexidas as maus do virus, e que bastaba con chegar a casa e desinfectalas ou lavalas antes de sacalas para estar libre de contaxio. O mesmo dicia das mascarillas, que era unha maneira de defendernos do contaxio dos mais, e de que os mais estiveran defendidos de nós.
…… Media hora despois, noutra cadea, me parece que en Antena3, unha doctora en non sei que cousa (sinto non saber de que era) era contraria ó uso das luvas, porque decía que a xente, o sentirse mais protexida, nun supermecado, por exemplo, tocaba mais cousas, e o sentirse mais segura, era mais facil que collera pois por exemplo, o móvil cando soa. E despois iba tocar as chaves do coche, o volante, etc. as bolsas, o portal da entrada do edificio, os botóns do ascensor… e fixo un experimento en directo, baixo unha luz ultravioleta de cómo funciona o contaxio.
……  Ela recomendaba lavalas maus se era posible facelo, ou andar cun frasco de desinfectante no bolsillo e usalo cada vez que fose posible, cando se saia distes sitios pechados e onde hai moita xente.
……  Sobre a mascarilla, decía o mesmo, era mais de gardar a distancia que de usala, e razonaba decindo que en canto suban as temperaturas, a mascarilla vai ser casi insoportable tela posta, e que vai provocar moito suor, o que faría imposible non levar as maus a ela varias veces durante as saídas.
……  E agora para rematar, Feijoo dinos que é un excelente dato que solo un de cada cen galegos, estiveran en contacto co virus. Vese que hai eleccións á volta doutra rolda de cervexas.
……  Bueno, pois según o instituto epidemiolóxico que fixo o estudio, o cinco por cento nacional, e unha cantidade moi baixa, porque quere decir que solo unha infima parte da población está inmune, ou o que é o mesmo, en Galicia, de cada 100 persoas, noventa e nove, están en perigro de contaxio. Así que, ou atopan logo unha vacina, ou ímos a pasar todo inverno que ven, pechados.
……  Así que, se vos digo a verdade, un xa non sabe que pensar… se nonos pecharon antes, malo. Se nos pecharon tarde, peror. Se nos soltan pronto, malo. Se nonos soltan, protestamos. Se saen os nenos, malo, pero se saen os vellos, peor. Se poñemos mascarilla, bo pero malo, se usamos as luvas, malo pero bo. Se nos contaxiamos, malo, se non nos contaxiamos peor. Se non abren os negocios, malo pero se abren peor porque nos contaxiamos.
……  E xa postos e para rematar… quen carallo me mandaría a min mirar onte a TV. Levo uns anos que non vexo a TVGayoso & Rober, pero visto lo visto, ó mellor, volvo. Igual resulta mellor o humor burdo e zafio, que escoltar ós científicos.
……  O do título QUERERÁN QUE NOS VOLVAMOS TOLOS? é porque xa me supoño que ecoitástedes á Garda Civil de Tráfico… din que despois de tanto tempo pechados, que nos volvemos rebeldes e agresivos. Bueno, pois a ver se son un pouco comprensivos e me volven un par de puntiños do carnet que quédanme poucos. 
……  Apertas para todos, e que tañades un bo día, ou non. E non vos perder polas congostras, ou si, que anda o virus solto. E en caso de que vos perdades, facedeo con mascarilla e lubas… ou non!!

20200510_082826

IR ÓS FURANCHOS É UNHA RELIXIÓN!!!

IR ÓS FURANCHOS É UNHA RELIXIÓN!!!
…   Acabo de mirar un video onde uns mozos, píden ós seus pastores que intercedan pra ter misa católica, que necesítana para limpar a súa alma… E paréceme moi ben, claro que si!
…   Eu respecto as ideas e relixións de cada quén, xa sexa Católico, Protestante, Ortodoxo, Sunita, Chiita, Budista, Theravado, Xudaista, Hinduista, Chinés, ou de Lalín.
…   Creo que todo o mundo ten direito a practicar por un igual, a relixión na que creé.
…   Pero é que eu, creo nos furanchos. Son a miña relixión.
…   Amais, istes si que existen de verdade. Non fai falta inventalos nin miralos en estampiñas ou figuriñas de barro e madeira… están aí, ó lado da casa, ou coma moito, a un par de litros de gasolina de distancia!
…   Para moitos de nós, os furanchos, son unha auténtica relixión, e veñen sendo algo así coma os nosos lugares de culto.
…   Neles acóllen o furancheiro (O noso Pastor) cos brazos abertos, coma bos feligreses que somos, e xuntos, confesamos os nosos pecados e perdonámonos os úns ós outros, así coma os furancheiros perdonan (as veces) as nosas débedas se non son de moita cuantía.
Amais, neles purificamos os nosos corpos por dentro e bendicímolos por fora.
…   O viño tinto, ben sendo o noso sangue. E o Branco, pois eso… os glóbulos da mesma cor.
…   E os furanchos, si que son milagreiros… bufff, se eu vos contara… teño mirado algún feligrés chegar con cara de difunto, ou como se o mataran de morte ben morrida, e a media hora de recollemento, bailar enriba da mesa coma se lle estivera dando o demo co rabo.
…   E a música cultural-relixiosa que temos? Eso si que é unha auténtica gozada… empezamos facendo “gorgoritos” coa cunca na mau, e despois de repetir tres ou catro cuncas, rematamos con uns cantos gregorianos miudiños fermosísimos.
…   E no imposto da renda, tería que haber unha casilla, que marcaríamos cunha equix para subvencionalos coma os coles dos curas, e así, baixar o prezo da cunca vinte ou trinta centimos.
…   Pois eso, meus queridos amigos, como diría Felix R. De la Fuente, falando dos paxaros. Que non estou en contra de que cada quen reclame o culto que cultiva. Agora, eso si, o mesmo trato para todos por un igual.
…   Temos todos o mesmo direito nas nosas creenzas, según esa cousa tan rara de usar e tirar, e que cada ún interpreta da maneira que mellor lle convén, e cando mellor lle conven, que lle chaman Constitución.
…   Así que se abren lugares sagrados como as Igrexas e Mezquitas, ou Templos Mormóns, Budistas, Hinduistas ou Maias, pois que abran os furanchos tamén.
…   É de lei!!!
…   Dixen…

IMG-20191129-WA0000

O DÍA QUE CAMBIEI A MOZA POLA TABERNA

O DÍA QUE CAMBIEI A MOZA POLA TABERNA
…….. O poema, fíxeno a comenzos de ano, ó volver a ver no blogue “AQUAM LATAM” do amigo Manolo Busto, a foto do Señor Souto na súa taberna. Taberna na que botei moitas noites da miña mocedade cantando cos meus amigos daquel tempo.
…….. Cando o escribín, non foi coa idea de musicalo, pero poucos días despois de facelo, tiña que cantar nos pendellos da Agolada. Así que, pensei que sería bo poñerlle música e cantalo alí.
…….. E aproveitando que o Arnego nace na Serra do Faro, e ás musas andaban a meter os pes nas súas augas, non me fixo falta pensalo dúas veces, e a cantiga, estreneina nos pendellos tal como eu quería.
…….. A taberna, atopábase onda a ponte vella de Vilariño (a casa segue alí reconvertida en “Puticlú” unha magoa non aproveitala como casa de cultura ou algo así) e na parte de riba dela, había unha tosta para a producción de enerxía eléctrica. Os mozos de Cadrón, Agolada e dos seus arredores, iamos a bañarnos nela polo vrau. Eu ia coa miña guitarriña ó lombo dende o Castelo, e despois pola noitiña, botabámoslle unhas cantiguiñas alí mentres bebiamos un “Fis Fas” daqueles que había.
…….. Gardo moi boas lembranzas dese lugar, e de feito, cada vez que paro a tomarlle unha jasiosa no Merendeiro do Arnego, que queda a uns 100 mts. de onde estaba a taberna, sempre paro despois na ponte, e vanseme os ollos pra casa que tantas lembranzas garda baixo o seu teito.
…….. O poemiña, non é que conte a verdade de cómo eran as cousas, xa que daquelas e aínda despois, non cambiaba a música polas mozas, pero bueno, é unha maneira de falar e de dicir que tamén me gustan moito as cantigas nas tabernas. Tabernas reconvertidas hoxe en día en furanchos, pero que seguen gardando o sabor do bo viño e a boa música.
…….. Pois nada. Que teñades un bo día, a ser bos, e levadeo con sosego, que nun mes, andamos perdidos polas congostras mirando como maduran as ameixas e as uvas, e as amoras e as cereixas.
…….. Apertas para todos.

CATRO REFLEXIÓNS DENDE O MEU SOFÁ.

CATRO REFLEXIÓNS DENDE O MEU SOFÁ.
1.-. Vamos a ver… Non me podo explicar, como un país dunha pequniña illa do caribe, empobrecida dende fai mais de medio século, e sometida ós mais ferreos embargos por parte de “la madre USA” e os seus fillos que son todolos demais paises do mundo inteiro, exceptuando dous ou tres, pode ter un dos mellores sistemas de saúde do mundo mundial, e permitirse o luxo de mandar médicos por toda a faz da terra salvando as vidas de quen os ten embargado, empobrecido e que solo van a illa a facer turismo sexual.
2.- A ver, gustaríame saber tamén, por qué os do PP, Cidadáns e VOX, non convocan un pleno extraordinario no congreso, para pedir unha moción de censura ó goberno por estar mercándolle material médico a China. Un país comunista con unha dictadura férrea, e que aínda por riba, apoia a outra dictadura Chavista, Bolivariana e moi Madura.
3.- Por qué o PSOE, chega sempre tarde a todolos sitios, e quena paga despois somos nós? E o que aínda é peor, que nin o recoñecen nin piden perdón, e atopan disculpas para todo?
4.- Gustaríame que todos eses curas, bispos, cardenais e papas, que saen a decir burradas sobre a política, sentencias xudiciais, e que non son capaces de recoñecer os abusos sexuais a menores doutrora, foran capaces de explicarme, o por qué nos tempos de pobreza e miseria, aparecian santos milagreiros e virxes por todalas partes dista bendita terra facendo milagres, e agora non hai ni un que asome o naris, anque solo sexa para saber como estamos? Bueno, a contestación a esto case que a teño eu… porque rematou a política do medo ó que tiñan sometidos ós feligreses.
…..
Bueno, pois nada mais. Que teñades un bo día, e non saiades da casiña. Tempo teremos para perdernos polas congostras non faltando moito.
Apertas para todos.

sin-tc3adtulo3

DENDE O MEU SOFÁ

DENDE O MEU SOFÁ.
……  Moitas veces, cando as miñas fillas eran cativas, e escomenzaban a estar de actualidade todas estas cousas tan modernas que temos para enredar no tempo de lecer, preguntábanme que, en qué enredabamos e a que xogabamos os nenos do meu tempo se apenas funcionaba a TV, non había Tlf. (Bueno, habíao na taberna) e non tiñamos internet nin rabos de gaitas. Eu tentaba esplicarlles, que tiñamos os nosos propios xogos, e que non nos aburriamos nada, porque eran xogos de compañeirismo e onde participabamos todos os rapaces da aldea.
……  Dame que nunca o entenderon
……  Pois ben. Ven isto a conto, porque estou pensando na xentiña do ano 1918, cando aquela gripe coñecida como a peste, levouse a tantos por diante.
……  Hoxe o meu bo amigo Daniel González Alén, puxo un fermoso artigo no seu muro sobre dela, onde di que solo en Lalín, morreron un cento de persoas, dos que 14 eran da parroquia de Sello.
……  Como farían sen os medios de comunicación e información que temos agora, e sen todos istes enredos que temos nas casas para pasar o tempo mentres estamos pechados, e sen os medios sanitarios e desinfectantes que temos agora.
……  Bueno, podo imaxinalo: Sentarse ó pe do lume na lareira, contar uns contiños… e esperar!!!
……  Que teñades un bo día, e ogallá nos vaia ben a todos.
……  Unha aperta

sin-tc3adtulo3

HOMENAXE A SUSO VAAMONDE

HOMENAXE A SUSO VAAMONDE
……O pasado día 16 de Febreiro, por mor do 20 cabodano do seu pasamento, tivémoslle unha homenaxe en Regodobargo (Ponte Caldelas) ó seu fillo predilecto Suso Vaamonde, e déuselle o seu nome á Casa da Cultura do lugar.
……Alí, pese ó día de invernía que tivemos, xuntámonos unha boa remesa de amigos, que xunto ás irmáns e irmaus de Suso, convertimos a homenaxe, nun fermoso día de recoñecemento ó cantor, entre poesía, música, amizade e lembranzas… moitas lembranzas, e moitos sentimentos compartidos!!!
……Antes, o día 14 ás 13’00 h. en Radio Nova, fixéron un programa dedicado á súa vida e andanzas musicais, no que tiven a ledicia de participar e cantar algunha das súas canatiguiñas, amais de falar e contar algúnhas das cousiñas do amigo, que se foi fai 20 anos, pero que segue na nosa memoria.
……A cantiguiña “Cantiga de amigo” é un fermoso poema que lle dedicou Mini Rivas, que grabou “A Quenlla” no seu disco “Silencios na memoria” e que eu recupero pra ocasión.

CANTIGA DE AMIGO
……As cinzas do cantor Suso Vaamonde, amigo e compañeiro, foron botadas ó río Oitavén polos seus amigos, un primaveral día de inverno.
……O río que acolléu a súa infancia, acolléu tamén os seus restos.
……Nel mora como unha xacia, e a súa música, e a súa enorme persoa, camiñan coa auga cara o mar da inmortalidade.

Baixan as augas caladas
do cantor van namoradas
e a troita no areal.
Baixan as augas mainiñas
do cantor namoradiñas
cantigas para o mar.
O inverno no triste día
quixo esquence-la invernía
e a primavera a raiar.
E os amigos na camposa
fixeron leito de rosas
e as cinzas cara o mar.
E cando a neboa se apouse
e a paz no Oitavén repouse
o silencio cantará.
A lontra fará o seu niño
e danzará en remuiños
ó son dese teu cantar.
E pousado no ameneiro
o cuco teu compañeiro
non parará de cucar.
E os muiños e as maquías
roularán coma nos días
en que a fartura era pan.

Enlace ó programa de “RADIO NOVA”:

https://www.ivoox.com/programa-especial-suso-vaamonde-14022020-audios-mp3_rf_47729615_1.html

A homenaxe no Faro de Vigo:
https://www.farodevigo.es/portada-pontevedra/2020/02/16/regodobargo-recuerda-suso-vaamonde/2248467.html?fbclid=IwAR2jYpgsHQ9xoib0wf1noocUju9hZCGDCoZYEvU8Xj1wio0kWZflCOsmEmU

O video da homenaxe en You Tube:

 

 

 

What do you want to do ?

New mailCopy

BAGOAS POR UN AMIGO MÚSICO

HOXE CHORA A MUSICA TRADICIONAL EN PONTEVEDRA.
……..Choran as gaitas, e as pandeiretas e tamboriles… e choran os bombos mais ca ningún outro instrumento..
……..Foisenos “Chicho” o bombeiro de toda a vida dos “Alegres” de Pontevedra.
……..O “alegre” que eu mais tratei, e choro a súa perda como amigo, pero mais ca nada como músico. E mentras escribo esto, estounos escoitando nunhas grabacións que teño feitas no Teatro Principal de Pontevedra, porque a música é profundamente evocadora e produce emocións moi intensas… amor, tristeza, e ata pena e dor.
……..A través das cancións intentamos drenar a dor, para conectarnos con esa dorosa sensación da que nos arrebatan os asuntos da rutina diaria. A música conectanos dun xeito moi profundo coa dor do loito e faino, ademais, dun xeito espontáneo, case sen intentalo e querelo.
……..Algunhas persoas buscan a música para chorar e deixar voar os sentimentos, porque ponas en contacto coa dor da perda, mentres que outros afastanse dela polo mesmo motivo. Isto non é bo nin malo en si mesmo. Conectar coa dor de perda a través da música pode ser tan beneficioso como facer un exercicio de introspección ou quedar con tristeza e pena sen intentar evitalo.
……..Por eso, mañá cando sexa soterrado, serao na compaña de moitos amigos gaiteiros que botarán ó vento esas notas en forma de bagoas colgadas dun pentagrama, para despedir ó amigo, ó músico… Ó GAITEIRO… A “CHICHO” O BOMBEIRO DOS ALEGRES.
……..A miña aperta mais fonda e sentida, para toda a familia e amigos dos “Alegres” e moi especiais para os seus fillos e irmaus, e mais pra Julio e Carlos, dous dos “Alegres” tamén de toda a vida.
……..Ata sempre, compañeiro músico!

82687162_2753139094746270_7869631394928918528_o

LALIN Ó PE DO PRECIPICIO: O LÍMITE 20.000 HABITANTES

LALIN Ó PE DO PRECIPICIO: O LÍMITE 20.000 HABITANTES
. …..Fai algún tempo que puxera por eiquí, o que pra min sería a solución ó descenso da natalidade do noso concello. Pero como o concello volve sacar o tema nistes días para celebrar o Nadal, pois eu volvo sacar as propostas.
. …..Pro meu entender, a solución ó descenso da natalidade pasaría por istes seis puntos:
. …..PRIMEIRO.- Vender o novo concello, volver ó vello, e cos cartos da venda, recuperar todos os muíños das ringleiras dos rios. Celebraríanse muiñadas os fins de semán.
. …..SEGUNDO.- Prohibir por lei as alpacas de herba seca e volver ás palleiras tradicionais de toda a vida, aproveitando pra iso todas as casas vellas das aldeas.
. …. TERCEIRO.- Limpar as corredoiras e congostras do concello pra que @s moz@s poidan perderse por elas como fixeron por tradición os nosos pais, os nosos avós e os avós dos nosos avós. Ó mesmo tempo, esnafrar todas as “pedras-asento” que hai á porta das casas pos pais das mozas.
. …. CUARTO.- Derrubar todos os postes repetidores que dan cobertura ós teléfonos movis e cambialos por inhibidores de frecuencia.
. …. QUINTO.- Prohibir por lei, as orquestras circenses e volver as tradicionais, obligandoas tamén por lei a tocar só pezas pra “Bailar pegados”
. …. SEXTO.- Solicitar subvencións á CEE pra potenciar as leiras de millo, trigo e centeo, preto dos campos das festas das parroquias.
. …. Con istes seis puntos, á volta duns anos, subimos o concello de categoría á velocidade dun foguete de seis estralos.
. …. E asunto resolto!!!

80218024_1304019239782757_5708189438224367616_o