REGULACIÓN DO TRABALLO NA CASA!!!

REGULACIÓN DO TRABALLO NA CASA!!!
,,,   Parece que ó remate desta pandemia, aumentarán os traballos dende a casa entre un 20 e un 30 por cen. O que necesita unha regulación, xa, e sen esperar mais!
…   Porque é de supoñer, que a esta xente, terán, antes que nada, que aumentarlle o soldo, xa que pra empresa vai ser un aforro, e para o traballador conlevará un gasto mais….   E estou pensando mais ca nada no consumo de enerxía.
…   Lembro como se fixeron as grandes fortunas textís, esas que hoxe presumen de iates e donativos. E lembroas porque vivín como se fixeron, xa que son de Lalín, bisbarra da que saíron as mais grandes casas de moda do país, se esceptuamos un par delas
E sei como empezaron a facer as fortunas todos estes grandes modistos que presumen da fortuna que teñen, a base de explotar a miles e miles de mulleres do noso rural e dos pobos pequenos.
…   Lembro ringleiras de coches diante dos galpóns onde empezaban a traballar e “labrar” as fortunas, esperando por pantalóns e chaquetas para zurcir e coser na casa.
Miles de mulleres, traballaban na súa casa día e noine por unha miseria de “donativos” por peza que zurcían.
…   Nin cotizaban por elas, nin figuraban como traballadoras, nin cobraban por horas traballadas ou extras. Aproveitáronse delas, por unha miseria.
…   Lembro a miña nai pedaleando seguido dias e noites, e mais días e mais noites, tanto, que ata parece que teño aínda o son da máquina de coser metido nas orellas.
…   E fodeu a vista e queixábase seguido da columna por estar tantas horas cangada na máquina sen compensación ningunha.
…   E aínda por riba, eramos os fillos e fillas, os que tiñamos que poñer o coche ou a moto para ir a buscar e levar as pezas de roupa que cosían as nosas nais, á fábrica, sen que ninguén nos dira unha peseta para gasolina.
…   Así se fixeron as grandes fortunas textís nos últimos cincoenta anos.
…   Todo o que fixeron foi a base de traballos clandestinos. E así que fixeron as fortunas, fórense a fabricar a países terceiromundistas para seguir explotando a cativos e non tan cativos e abaratar soldos.
…   E cando na crise pasada, algúns diles fundiron, recibiron unhas boas axudas da Xunta para tentar recuperarse, anque logo ises cartos, foron para montar fábricas fora, ou para mercar grandes pazos.
…   E a estas mulleres, non se lles pode dar un soldo mínimo vital, porque logo veñen os sabiondos e imbéciles de turno, dicindo que non se lle deña unha paga ós vagos… que traballen!!!
   Cada vez que escoito falar de que Echenique contratou unha enfermeira ilegalmente, e que non cotizaba por ela, veñenseme a memoria os grandes modistos multimillonarios de esclavas que non tiñan a pel negra e que non recollian algodón nos campos, pero eran sometidas á misma esclavitude ca elas… pero na súa propia casa!!!
…   Os que acusan a Echenique, son os mesmos que defenden ós outros… paradoxas da vida.
…   Pois para min, e como decía o meu pan… tanto ten, Xan coma Perillán!!!
Así que, para rematar, esperemos que o traballo na casa sexa regularizado axiña, porque aos domicilios particulares, non van a ir, pois…. os inspectores de traballo por poñer solo un exemplo.
…   Veña, bos días para todos, a ser bos, e non vos perder polas congostras, que vaia mañán de inverno que apareceu en Pontevedra

sin-tc3adtulo3

QUERERÁN QUE NOS VOLVAMOS TOLOS?

QUERERÁN QUE NOS VOLVAMOS TOLOS?
……  Cada vez, entendo menos isto do virus da corona.
……  As opinións dos entendidos na materia (non dos faceólogos e twitologos) cambian asegún se o aire sopra de Marín ou de Lerez.
……  Un médico epidemiólogo, defendía na TVE o uso das luvas, porque era unha maneira de ter protexidas as maus do virus, e que bastaba con chegar a casa e desinfectalas ou lavalas antes de sacalas para estar libre de contaxio. O mesmo dicia das mascarillas, que era unha maneira de defendernos do contaxio dos mais, e de que os mais estiveran defendidos de nós.
…… Media hora despois, noutra cadea, me parece que en Antena3, unha doctora en non sei que cousa (sinto non saber de que era) era contraria ó uso das luvas, porque decía que a xente, o sentirse mais protexida, nun supermecado, por exemplo, tocaba mais cousas, e o sentirse mais segura, era mais facil que collera pois por exemplo, o móvil cando soa. E despois iba tocar as chaves do coche, o volante, etc. as bolsas, o portal da entrada do edificio, os botóns do ascensor… e fixo un experimento en directo, baixo unha luz ultravioleta de cómo funciona o contaxio.
……  Ela recomendaba lavalas maus se era posible facelo, ou andar cun frasco de desinfectante no bolsillo e usalo cada vez que fose posible, cando se saia distes sitios pechados e onde hai moita xente.
……  Sobre a mascarilla, decía o mesmo, era mais de gardar a distancia que de usala, e razonaba decindo que en canto suban as temperaturas, a mascarilla vai ser casi insoportable tela posta, e que vai provocar moito suor, o que faría imposible non levar as maus a ela varias veces durante as saídas.
……  E agora para rematar, Feijoo dinos que é un excelente dato que solo un de cada cen galegos, estiveran en contacto co virus. Vese que hai eleccións á volta doutra rolda de cervexas.
……  Bueno, pois según o instituto epidemiolóxico que fixo o estudio, o cinco por cento nacional, e unha cantidade moi baixa, porque quere decir que solo unha infima parte da población está inmune, ou o que é o mesmo, en Galicia, de cada 100 persoas, noventa e nove, están en perigro de contaxio. Así que, ou atopan logo unha vacina, ou ímos a pasar todo inverno que ven, pechados.
……  Así que, se vos digo a verdade, un xa non sabe que pensar… se nonos pecharon antes, malo. Se nos pecharon tarde, peror. Se nos soltan pronto, malo. Se nonos soltan, protestamos. Se saen os nenos, malo, pero se saen os vellos, peor. Se poñemos mascarilla, bo pero malo, se usamos as luvas, malo pero bo. Se nos contaxiamos, malo, se non nos contaxiamos peor. Se non abren os negocios, malo pero se abren peor porque nos contaxiamos.
……  E xa postos e para rematar… quen carallo me mandaría a min mirar onte a TV. Levo uns anos que non vexo a TVGayoso & Rober, pero visto lo visto, ó mellor, volvo. Igual resulta mellor o humor burdo e zafio, que escoltar ós científicos.
……  O do título QUERERÁN QUE NOS VOLVAMOS TOLOS? é porque xa me supoño que ecoitástedes á Garda Civil de Tráfico… din que despois de tanto tempo pechados, que nos volvemos rebeldes e agresivos. Bueno, pois a ver se son un pouco comprensivos e me volven un par de puntiños do carnet que quédanme poucos. 
……  Apertas para todos, e que tañades un bo día, ou non. E non vos perder polas congostras, ou si, que anda o virus solto. E en caso de que vos perdades, facedeo con mascarilla e lubas… ou non!!

20200510_082826

AÍ VEN O MAIO

AÍ VEN O MAIO

AÍ VEN O MAIO DE FLORES CUBERTO …
Esta, é unha estrofa popular, coa que se lle daba a benvida ó mes mais florido do ano, utilizada tamén por Rosalía e Ramón Cabanillas.

PUXÉRONSE Á PORTA CANTÁNDOME OS NENOS…
Os nenos do lugar, eran os que iban cantando de porta en porta cun maio, que se facía (varía según o lugar) nunha taboa espetada nun pau e toda cuberta de frores e fiuncho.

E OS PUCHOS FURADOS PARA MIN ESTENDENDO…
Ó rematar de cantar, os nenos pasábanlle un pucho ó ointe para recibir os agasaios polos seus cantos. Ó decir “puchos furados” da a entender, que os nenos eran probes.

PEDÍRONME CROCAS DOS MEUS CASTIÑEIROS…
As “crocas” son as castañas secas no canizo, teñen outros nomes según a bisbarrra. Polo Deza tamén se coñecen como “cascallos” ou “Castañas pilongas” e cando chegaba o mes de Maio, aínda quedaban castañas das recolleitas no ano anterior.

PASADE, RAPACIÑOS, CALADOS E QUEDOS…
O oínte pídelle ós rapaces que entren na casa.

QUE O QUE É POLO DE HOXE QUE DARVOS NON TEÑO…
Anque non ten nada que darlles de comer

EU SONVOS O PROBE DO POBO GALEGO…
Porque é o pobo galego que está pobre

PARA MIN NON HAI MAIO, PARA MIN SEMPRE É INVERNO!
Refírese a que está probe durante todo o ano.

CANDO EU ME ATOPAR DE DONOS LEBERTO…
Cando se libere dos explotadores e dos señores do pobo (Señores da casa grande)

E O PAN NON MO QUITEN TRABUCOS E
PRÉSTEMOS…
E cando os frutos das súas colleitas non llos quiten os empeños e os préstamos dos bancos.

E COMO OS DO ABADE FLOREZAN MEUS EIDOS…
Cando as súas hortas señan ricas en colleitas coma as dos curas e as da igrexa en xeral.

CHEGADO HABERÁ ENTONCES O MAIO QUE EU QUERO.
Entón si será primavera para el e para o pobo galego, sen impostor, cregos e señores.

QEREDES CASTAÑAS DOS MEUS CASTIÑEIROS…
Dille os nenos, que se queren o agasaio das castañas.

CANTÁDEME UN NAIO SEN BRUXAS NIN DEMOS
Que lle canten un maio que non conteña supersticións… un maio diferente

UN MAIO SEN SEGAS, USURAS NIN PREITOS…
Un maio sen ter que ir a Castela á sega, sen préstamos e sen preitos ca xustiza.

SEN QUINTAS NIN PORTAS, NIN FOROS, NIN CREGOS…
Sen ter que facer a MILI obligatoria (A miña interpretación persoal) sen pagar impostos por vender as colleitas, e sen ter que pagar ós señores e á igrexa por traballar a terra.

IR ÓS FURANCHOS É UNHA RELIXIÓN!!!

IR ÓS FURANCHOS É UNHA RELIXIÓN!!!
…   Acabo de mirar un video onde uns mozos, píden ós seus pastores que intercedan pra ter misa católica, que necesítana para limpar a súa alma… E paréceme moi ben, claro que si!
…   Eu respecto as ideas e relixións de cada quén, xa sexa Católico, Protestante, Ortodoxo, Sunita, Chiita, Budista, Theravado, Xudaista, Hinduista, Chinés, ou de Lalín.
…   Creo que todo o mundo ten direito a practicar por un igual, a relixión na que creé.
…   Pero é que eu, creo nos furanchos. Son a miña relixión.
…   Amais, istes si que existen de verdade. Non fai falta inventalos nin miralos en estampiñas ou figuriñas de barro e madeira… están aí, ó lado da casa, ou coma moito, a un par de litros de gasolina de distancia!
…   Para moitos de nós, os furanchos, son unha auténtica relixión, e veñen sendo algo así coma os nosos lugares de culto.
…   Neles acóllen o furancheiro (O noso Pastor) cos brazos abertos, coma bos feligreses que somos, e xuntos, confesamos os nosos pecados e perdonámonos os úns ós outros, así coma os furancheiros perdonan (as veces) as nosas débedas se non son de moita cuantía.
Amais, neles purificamos os nosos corpos por dentro e bendicímolos por fora.
…   O viño tinto, ben sendo o noso sangue. E o Branco, pois eso… os glóbulos da mesma cor.
…   E os furanchos, si que son milagreiros… bufff, se eu vos contara… teño mirado algún feligrés chegar con cara de difunto, ou como se o mataran de morte ben morrida, e a media hora de recollemento, bailar enriba da mesa coma se lle estivera dando o demo co rabo.
…   E a música cultural-relixiosa que temos? Eso si que é unha auténtica gozada… empezamos facendo “gorgoritos” coa cunca na mau, e despois de repetir tres ou catro cuncas, rematamos con uns cantos gregorianos miudiños fermosísimos.
…   E no imposto da renda, tería que haber unha casilla, que marcaríamos cunha equix para subvencionalos coma os coles dos curas, e así, baixar o prezo da cunca vinte ou trinta centimos.
…   Pois eso, meus queridos amigos, como diría Felix R. De la Fuente, falando dos paxaros. Que non estou en contra de que cada quen reclame o culto que cultiva. Agora, eso si, o mesmo trato para todos por un igual.
…   Temos todos o mesmo direito nas nosas creenzas, según esa cousa tan rara de usar e tirar, e que cada ún interpreta da maneira que mellor lle convén, e cando mellor lle conven, que lle chaman Constitución.
…   Así que se abren lugares sagrados como as Igrexas e Mezquitas, ou Templos Mormóns, Budistas, Hinduistas ou Maias, pois que abran os furanchos tamén.
…   É de lei!!!
…   Dixen…

IMG-20191129-WA0000

FALTOS DE SAÚDE DEMOCRÁTICA

FALTOS DE SAÚDE DEMOCRÁTICA
……. Despois de ollar un resumo do debate de onte no congreso, e mirando como se tiran à cara os mortos uns ós outros, ata sinto vergoña allea, e o asco mais repugnante que poido sentir por todos iles.
……. Imos a menos!!
……. Neste país, imos a menos democráticamente falando.
……. É increíble que os líderes dos partidos, non se poñan dacordo para nada, e menos para xuntar as súas forzas pola situación tan grave que estamos a pasar, e o único que fan é criticarse mutuamente, e a ver cal diles di as burradas mais grandes.
……. E tanto teñen uns coma outros. Mesmo asemellan bandas rueiras. Solo lles faltan os bates de béisbol, as cadeas e as navallas nas maus. E o peor de todo é que todos estes valores negativos, estanllos a transmitir á población, coma se doutro coronavirus se tratase, e así vemos nas redes, as burradas mais grandes que te podes botar na cara.
……. E vou poñer un ejemplo do contaxio que producen istes indeseables. O de o médico epidemiólogo Fernando Simón.
……. Resulta que iste home, licenciado en mediciña e especializado en epidemioloxía na “Escola de higiene e mediciña tropical de Londres” e que exerceu como director dos centros de investigación de enfermedades producidas por diversos virus en Mozambique e Burundi, está considerado coma un dos epidemiologos mais importantes do mundo, por organizacións coma a OMS ou o Centro Europeo pra Prevención e Control de Enfermedades.
……. Pois ben. Este señor, foi insultado ata límites insospeitados polos simpatizantes e representantes do PP. E palabras coma inútil, mata vellos, ou roxo de merda, aparecian en cantidade de mensaxes nas redes e nos comentarios dos artigos de prensa.
……. Claro. O que non sabían, é que foi Rajoi no ano 2012, quen o nomeou Director do Centro de Coordinación de alertas e emergencias do Ministerio de Sanidade. E o mellor de todo é que foi tamén o portavoz, cando a epidemia do Évola.
……. Claro que daquelas, eran os do PSOE quenes o poñían a caldo e o trataban de inútil botándolle os mesmos insultos que lle din agora.
……. Esto vai a menos. E a democracia, cada vez, é menos democracia, e os pactos entre os partidos actuais son impensables. O que digo no título… os políticos que temos, están faltos de saúde e cultura democrática.
……. E para rematar, vou contar unha cousa, que fala moi ben da diferncia dos políticos dos anos oitenta a os de agora.
……. Eu son un gran mante da radio. Teñoa prendida moitas horas durante o día, e fai xa uns cuantos anos, habia nas tardes dos mércores na “Ventana da SER” unha tertulia de políticos “Tertulia de sabios” que eu non me perdía nunca. E os contertulios que estaban, entre outros que xa non lembro, eran Gregorio Peces Barba, Herrero de Miñón e Ernest Lluch, este último, asesiñado por ETA, nos tempos en que se facía a tertúlia que presentaba a xornalista Gemma Nierga. Lenbro a Gemma que anque chorando seguido, fixo o programa inteiro co resto de contertulios o mesmo día ou ó seguinte de que o asesiñaron.
……. Pois ben. Nunha desas tertulias, Herrero de Miñón que me parece que era o portavoz de AP naqueles tempos, contou unha anécdota de Ruiz Gallardón, pai do que foi despois alcalde de Madrid.
……. Resulta que cando se facian as xuntanzas sobre a tramitación dunhas leises de traballo, un día dos Santos Inocentes pola tardiña, Herrero de Miñon, gastoulle unha iñocentada a Ruiz Gallardón decíndolle: Oes, chama un taxi e vaite correndo á Moncloa, que acaba de chamar Felipe González, dicindo que hai unha xuntanza dos distintos partidos para tratar diversos asuntos.
……. E Gallardón, colleu un Taxi e marchou pra Moncloa sen decatarse de que era o día dos Iñocentes.
……. Cando chegou o palacio, e saiu Felipe a recibilo, este díxolle que el non había convocado reunión algunha, que a ver se lle gastaran unha inocentada.
Gallardón, decatándose de que Herrero de Miñón fixéralla ben feita, dou volta para marchar. En canto a dou, chamouno Felipe e díxolle: Non te vaias, aproveita que estás aquí, pasa, e charlamos un rato.
……. Pois seica acabaron os dous, na famosa “Bodeguilla da Moncloa” papando xamón e bebendo viño ata altas horas da noite.
……. Pois ben. Isto, sería impensable hoxe, entre Pedro Sanchez, Pablo Casado, Santiago Abascas e Pablo Iglesias… mais ben, rematarían a navallazos, ou enzarzados nunca liorta coma se dunha xaula de grilos se tratase.
……. Porque agora, o que conta é gañar as eleccións por riba de todo, sen que lles importe o país nin os cidadans. O que importa, e facer campaña electoral un día si e outro tamén. Anque sexa utilizando as mortes de didadáns, motivadas polo terrorismo, por pandemias ou por accidentes.
……. Pois xa lles val.
……. Fixen a promesa de non volver a votar nas eleccións xerais. A miña promesa, hoxe, aínda é mais forte que fai dous días.
……. Apertas para todos. E cando todo isto remate, verémonos nos furanchos, e entre cantigas e cuncas de tinto, esquecerémonos de todos istes buítres sedentos de sangue, que viven a costa do noso suor e das nosas bagoas.

sin-tc3adtulo3

O DÍA QUE CAMBIEI A MOZA POLA TABERNA

O DÍA QUE CAMBIEI A MOZA POLA TABERNA
…….. O poema, fíxeno a comenzos de ano, ó volver a ver no blogue “AQUAM LATAM” do amigo Manolo Busto, a foto do Señor Souto na súa taberna. Taberna na que botei moitas noites da miña mocedade cantando cos meus amigos daquel tempo.
…….. Cando o escribín, non foi coa idea de musicalo, pero poucos días despois de facelo, tiña que cantar nos pendellos da Agolada. Así que, pensei que sería bo poñerlle música e cantalo alí.
…….. E aproveitando que o Arnego nace na Serra do Faro, e ás musas andaban a meter os pes nas súas augas, non me fixo falta pensalo dúas veces, e a cantiga, estreneina nos pendellos tal como eu quería.
…….. A taberna, atopábase onda a ponte vella de Vilariño (a casa segue alí reconvertida en “Puticlú” unha magoa non aproveitala como casa de cultura ou algo así) e na parte de riba dela, había unha tosta para a producción de enerxía eléctrica. Os mozos de Cadrón, Agolada e dos seus arredores, iamos a bañarnos nela polo vrau. Eu ia coa miña guitarriña ó lombo dende o Castelo, e despois pola noitiña, botabámoslle unhas cantiguiñas alí mentres bebiamos un “Fis Fas” daqueles que había.
…….. Gardo moi boas lembranzas dese lugar, e de feito, cada vez que paro a tomarlle unha jasiosa no Merendeiro do Arnego, que queda a uns 100 mts. de onde estaba a taberna, sempre paro despois na ponte, e vanseme os ollos pra casa que tantas lembranzas garda baixo o seu teito.
…….. O poemiña, non é que conte a verdade de cómo eran as cousas, xa que daquelas e aínda despois, non cambiaba a música polas mozas, pero bueno, é unha maneira de falar e de dicir que tamén me gustan moito as cantigas nas tabernas. Tabernas reconvertidas hoxe en día en furanchos, pero que seguen gardando o sabor do bo viño e a boa música.
…….. Pois nada. Que teñades un bo día, a ser bos, e levadeo con sosego, que nun mes, andamos perdidos polas congostras mirando como maduran as ameixas e as uvas, e as amoras e as cereixas.
…….. Apertas para todos.

CATRO REFLEXIÓNS DENDE O MEU SOFÁ.

CATRO REFLEXIÓNS DENDE O MEU SOFÁ.
1.-. Vamos a ver… Non me podo explicar, como un país dunha pequniña illa do caribe, empobrecida dende fai mais de medio século, e sometida ós mais ferreos embargos por parte de “la madre USA” e os seus fillos que son todolos demais paises do mundo inteiro, exceptuando dous ou tres, pode ter un dos mellores sistemas de saúde do mundo mundial, e permitirse o luxo de mandar médicos por toda a faz da terra salvando as vidas de quen os ten embargado, empobrecido e que solo van a illa a facer turismo sexual.
2.- A ver, gustaríame saber tamén, por qué os do PP, Cidadáns e VOX, non convocan un pleno extraordinario no congreso, para pedir unha moción de censura ó goberno por estar mercándolle material médico a China. Un país comunista con unha dictadura férrea, e que aínda por riba, apoia a outra dictadura Chavista, Bolivariana e moi Madura.
3.- Por qué o PSOE, chega sempre tarde a todolos sitios, e quena paga despois somos nós? E o que aínda é peor, que nin o recoñecen nin piden perdón, e atopan disculpas para todo?
4.- Gustaríame que todos eses curas, bispos, cardenais e papas, que saen a decir burradas sobre a política, sentencias xudiciais, e que non son capaces de recoñecer os abusos sexuais a menores doutrora, foran capaces de explicarme, o por qué nos tempos de pobreza e miseria, aparecian santos milagreiros e virxes por todalas partes dista bendita terra facendo milagres, e agora non hai ni un que asome o naris, anque solo sexa para saber como estamos? Bueno, a contestación a esto case que a teño eu… porque rematou a política do medo ó que tiñan sometidos ós feligreses.
…..
Bueno, pois nada mais. Que teñades un bo día, e non saiades da casiña. Tempo teremos para perdernos polas congostras non faltando moito.
Apertas para todos.

sin-tc3adtulo3

DENDE O MEU SOFÁ

DENDE O MEU SOFÁ.
……  Moitas veces, cando as miñas fillas eran cativas, e escomenzaban a estar de actualidade todas estas cousas tan modernas que temos para enredar no tempo de lecer, preguntábanme que, en qué enredabamos e a que xogabamos os nenos do meu tempo se apenas funcionaba a TV, non había Tlf. (Bueno, habíao na taberna) e non tiñamos internet nin rabos de gaitas. Eu tentaba esplicarlles, que tiñamos os nosos propios xogos, e que non nos aburriamos nada, porque eran xogos de compañeirismo e onde participabamos todos os rapaces da aldea.
……  Dame que nunca o entenderon
……  Pois ben. Ven isto a conto, porque estou pensando na xentiña do ano 1918, cando aquela gripe coñecida como a peste, levouse a tantos por diante.
……  Hoxe o meu bo amigo Daniel González Alén, puxo un fermoso artigo no seu muro sobre dela, onde di que solo en Lalín, morreron un cento de persoas, dos que 14 eran da parroquia de Sello.
……  Como farían sen os medios de comunicación e información que temos agora, e sen todos istes enredos que temos nas casas para pasar o tempo mentres estamos pechados, e sen os medios sanitarios e desinfectantes que temos agora.
……  Bueno, podo imaxinalo: Sentarse ó pe do lume na lareira, contar uns contiños… e esperar!!!
……  Que teñades un bo día, e ogallá nos vaia ben a todos.
……  Unha aperta

sin-tc3adtulo3

HOMENAXE A SUSO VAAMONDE

HOMENAXE A SUSO VAAMONDE
……O pasado día 16 de Febreiro, por mor do 20 cabodano do seu pasamento, tivémoslle unha homenaxe en Regodobargo (Ponte Caldelas) ó seu fillo predilecto Suso Vaamonde, e déuselle o seu nome á Casa da Cultura do lugar.
……Alí, pese ó día de invernía que tivemos, xuntámonos unha boa remesa de amigos, que xunto ás irmáns e irmaus de Suso, convertimos a homenaxe, nun fermoso día de recoñecemento ó cantor, entre poesía, música, amizade e lembranzas… moitas lembranzas, e moitos sentimentos compartidos!!!
……Antes, o día 14 ás 13’00 h. en Radio Nova, fixéron un programa dedicado á súa vida e andanzas musicais, no que tiven a ledicia de participar e cantar algunha das súas canatiguiñas, amais de falar e contar algúnhas das cousiñas do amigo, que se foi fai 20 anos, pero que segue na nosa memoria.
……A cantiguiña “Cantiga de amigo” é un fermoso poema que lle dedicou Mini Rivas, que grabou “A Quenlla” no seu disco “Silencios na memoria” e que eu recupero pra ocasión.

CANTIGA DE AMIGO
……As cinzas do cantor Suso Vaamonde, amigo e compañeiro, foron botadas ó río Oitavén polos seus amigos, un primaveral día de inverno.
……O río que acolléu a súa infancia, acolléu tamén os seus restos.
……Nel mora como unha xacia, e a súa música, e a súa enorme persoa, camiñan coa auga cara o mar da inmortalidade.

Baixan as augas caladas
do cantor van namoradas
e a troita no areal.
Baixan as augas mainiñas
do cantor namoradiñas
cantigas para o mar.
O inverno no triste día
quixo esquence-la invernía
e a primavera a raiar.
E os amigos na camposa
fixeron leito de rosas
e as cinzas cara o mar.
E cando a neboa se apouse
e a paz no Oitavén repouse
o silencio cantará.
A lontra fará o seu niño
e danzará en remuiños
ó son dese teu cantar.
E pousado no ameneiro
o cuco teu compañeiro
non parará de cucar.
E os muiños e as maquías
roularán coma nos días
en que a fartura era pan.

Enlace ó programa de “RADIO NOVA”:

https://www.ivoox.com/programa-especial-suso-vaamonde-14022020-audios-mp3_rf_47729615_1.html

A homenaxe no Faro de Vigo:
https://www.farodevigo.es/portada-pontevedra/2020/02/16/regodobargo-recuerda-suso-vaamonde/2248467.html?fbclid=IwAR2jYpgsHQ9xoib0wf1noocUju9hZCGDCoZYEvU8Xj1wio0kWZflCOsmEmU

O video da homenaxe en You Tube:

 

 

 

What do you want to do ?

New mailCopy