GALICIA


GALICIA

XEOGRAFÍA:
Galicia é un país formado por varias provincias: Galicia Nación, O Bierzo, Portugal, Brasil, Buenos Aires, Angola e Mozambique. A súa vez, a provincia de Galicia Nación, está formada pola Coruña, Lugo, Ourense, Pontevedra e un Castro Celta reconvertido en urbe, chamado Vigo.
Limita ao Norte e ao Oeste co chapapote. No Sur e o Leste coas terras do extranxeiro.
É un pais hidrograficamente falando moi impotante, xa que se coñece como o país dos 3.000 rios, aínda que como chove tanto, non se sabe moi ben por onde discorren xa que está todo o chao mollado. Anque ten fama nos países da contorna, de ser un sitio moi frio, non é así. De feito, están enchendo os montes de ventiladores para poder refrescar algo o medio ambiente. Un dos nativos galegos, ata chegou a popularizar unha frase  que se define por si mesma e que di: “Fai un sol de carallo”. Tamén hai rías, que son coma os rios pero mais grandes, tan grandes que se confunden co mar, e diferéncianse en que nos rios hai troitas e nas rías pulpo, centolas e nécoras.

POBOS IMPORTANTES:

CORUVIGO; Foi o pobo mais importande de Galicia ata que chegaron os curas e os políticos. Tanto os úns coma os outros, fundaron unha cidade residencial chamada SANTIAGO, e partiron a Coruvigo en dous pobos. A Coruña na parte de riba e Vigo na dabaixo.
A CORUÑA; A vila de riba, solar patrio dos insignes personaxes Arsenio, Franc, Paco Vazquez e Lendoiro. O seu principal atractivo son os temporais, mais un candil moi grande que se esqueceu un tal Hercules nunha noite de troula e magosto.
VIGO; A vila dabaixo. Ven sendo un enorme Castro Celta moi populoso e reconvertido en urbe. O seu xefe/druída, é un tal Abelix Cabaleirux.
No castro, teñen un clube de xogos tradicionais celtas, e o que seguen moitos nativos que se fan chamar a si mesmos “Celtarras” 
LUGO; É a cidade mais viciosa de toda a Galicia Nación. Herdeira das famosas orxías romanas famosas en Galicia inteira. Tanto é así, que amurallárona pra evitar aos curiosos e voyeurs.
OURENSE; É a cidade mais quente de Galicia. Presumen de que se cocen os ovos na auga das súas fontes.
PONTEVEDRA; Capital da provincia do mesmo nome. Cidade dormitorio do Castro Celta de Vigo. É a terra dos “caciques” por excelencia. O seu principal atractivo son as celulosas, que veñen sendo como unhas esterqueiras das que presumen os seus acólitos (non confundir con alcólitros).
FERROL DO CAUDILLO; Metrópolis vinda moito a menos ao deixar de fabricar barcos e caudillos. Tanto é así, que perdeu o apellido e quedouse solo en Ferrol.  ……………………… BUENOS AIRES; A cidade máis populosa e mais  fachendosa de Galicia. Os seus habitantes, son os que mais presumen e mellor falan, aínda que ao remate non digan nin fagan nada. Un bo exemplo é o actual Papa Francisco. 
BAQUEIRA BERET; En galego sería “Gandeira Verás”, pero os cataláns, tan seus e tan independentistas eles, traduciron o nome ao catalán.
BECERREÁ; Lugar onde van parir as vacas galegas.
O CARBALLIÑO; En castelán “El Roblecito“  un dos pobos mais famosos de Galicia porque o seu rio, o Arenteiro, leva mais pulpos ca auga. 
BETANZOS; O seu nome deriva dos “betanzolos” (repolos, no galego normativizado) típica verdura que se come cocida nun pote e misturada cun montón de cousas.
LALÍN; O seu nome tamén deriva da gastronomía. O “lalinolo” é un típico marisco gasterópodo que se cria nos cortellos. Posúe dous pes carnosos traseiros, que lle serven para andar polas corredoiras ás landras, e anque perdeu o caparazón, segue a conservar as dúas antenas na cachola, moi ricas cocidas e adornadas con pemento picante e aceite cru. Prato exquisito son os Lalinolos cocidos con Betanzolos.
Lalín a mais, é coñecido como “O Exipto galego”, polas obras faraónicas das que presume o alcalde/faraón que as fixo.

O IDIOMA

Galicia, ven sendo algo así como un paraíso pros idiomas, xa que nela conviven en perfecta harmonía seis linguas ou falas romances: O galego, o castelán, o castrapo, o chapurrao, o xunteiro e o portugés.
GALEGO; Case extinguido. É o idioma falado por unha pequena minoría inculta que vive nas aldeas dos montes do interior, e que resiste con todas as súas forzas ao invasor. É a forma orixinal do idioma, e do galego, deriva directamente o latín, e non ó revés. 
CASTELÁN; Falado polos valisoletanos aclimatados a Galicia e polos politicos galegos aclimatados a Madrid. O castelán é unha forma arcaica, aínda que moi evolucionada, do galego.
CASTRAPO; Falado polo 90% da poboación. É o galego moderno. Unha frase típica en castrapo é: “Ou t’apartas ou vouche partir os fuciños, lanjrán do carallo!”
CHAPURRAO; Tamén chamado ” lingua conselleira”, é o intento de falar castrapo polos que falan castelán. É realmente patético. De feito non posúe aínda Real Academia.
XUNTEIRO; Unificación artificial do idioma que é considerada como lingua oficial. É o idioma no que se escriben as publicacións da Xunta, e se  fala pola radio e a televisión galegas e no que, con grandes dificultades, tentan ensinar aos nenos nos colexios para borrarlles da mente o nefasto castrapo. En xunteiro, tamén escriben os xornais na primeira folla unha vez ao ano… polo 17 de Maio.
PORTUGUÉS; Idioma falado nalgunhas das provincias externas de Galicia, como Portugal, Brasil e Angola. 
Tenta meterse e influenciar no galego ao traveso da “gh” por exemplo; aghora, cegho, pésegho, figho, longho etc. De momento resisten a tal invasión Lugo (Lugho) grazas a que a cidade está amurallada, e Vigo (Vigho) porque eles seguen ao seu alá no castro, enredados da produción de troncomovis.


 

Advertisements

3 thoughts on “GALICIA

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s