O ALTO DOS BURROS – PILOÑO


O ALTO DOS BURROS – PILOÑO
Atención ós labradores,
o que vos vou a falar
que vos é interesante
si me queredes escoitar.

Tedes ahí varias obras
pagas polo Monecipio
pero tedes que axudar
en prestación do servizo.

De todos estes traballos
serei eu o encargado
que xa pasan de oito días
que os teño contratado.

E ti que tés boa facenda
podes quedar avisado
tés que vir botar a pedra,
entre mañá e pasado.

– Pois eu non che podo ir
arrejla por outro lado
que nin acabei a labra
nin teño herba pro ghado.

– Non me andes con escusas
que eu xa trato a mantido
que o gando come no monte
e beber, bebe no rio.

Ademais dese alimento
tamén xa teño pedidas
vintecinco toneladas
desa palla de Castilla.

Pero ademais da facenda
tamén hai o personal
eu non como todo a eito
que me pode facer mal.

Pois para te manter a ti
tamén xa teño acordado
as galiñas dos veciños
si llas damos requisado.

– Si andas detrás das jaliñas
non me meto nese lio
ti xa te pareces o raposo
e o mellor pejoche un tiro.

– As de saber con quen falas
que non son un animal
son un contratista d’obras
da Casa Consistorial.

– De que seas contratista
eso sí que non cho creo
és moi feo de figura
e ós obreiros metes medo.

-Que son raro de figura
xa o decía o meu abuelo
pero eu vouna virando
e ríome de todo o pueblo.

– E se miro ben para ti
taste facendo parecido
a un fragueiro da madeira
deses que tratan o pino.

– Na madeira xa tratei
unha boa temporada
axudeime da ocasión
porque a comprei barata.

Eu tiña a sorte que quería
que hasta os mismos carreteiros
porteábanme de balde
por interés dos casqueiros.

E vendo o que pasaba
algún que era canteiro
tirou co pico ó inferno
e meteuse a carreteiro.

– Inda que chovan centellas
mesturadas con granizo
non te achegues os piñeiros
que corres moito perigro.

O negocio era rodado
si non foran os veciños
porque el iballes co engano
do resío dos camiños.

– Hasta a misma providencia
non che acepta a construcción,
porque os primeiros acimbres
xa marcharon pra Padrón.
(Porque cando tiña a ponte encofrada
para botarlle o formigón veu unha invernía e levou todo)

– Pidovos perdón a todos
e marcho pro Paraguai
porque un home sin sentido
non vos sabe o que fai.

– Haberá que perdonarche
porque vexo que estás tolo
que te leven trinta demos
e que te vaias do Coto.

(Fai uns anos, fun ate a Parroquia de Gres, para recoller da Señora Ofelia este cantar de cego dedicado a un constructor que facía traballos en representación do Concello, e que o había contratado para facer unha ponte coas estradas correspondentes. Debía de ser tan bó constructor que cando tiña o encofrado feito levoullo a inchenta do rio nunha noite de inverno. Despois para subsanar as perdas, quixo cortar os pinos da carretera das Cruces e embolsarse o seu importe.
Moitas grazas á Señora Ofelia pola súa bondade e a súa pacencia para conmigo)

sin-tc3adtulo3

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s