CANTAR DE CEGO – I


CANTAR DE CEGO – I

Este velliño que vedes cantando
de entrambos ollos da cara cegóu,
mais por agora vaise gobernando
gracias outro ollo que aínda lle quedóu.

Todas istas cousas contáronme a mín
volvendo da feira do tres en Lalín,
con outras cousiñas que eu vos contaréi,
si falsas ou certas eu no volo sei

Como son cego e falto de vista,
cando unha moza me ven a falar
pra coñecere si é gorda ou é fraca
teño por forza que as maus apelar.

E teño ouservado que as hai que se rin
e outras máis pouquiñas que fuxen de min,
a maior parte delas chaman polas mais
ou chaman baixiño e arrimanse mais.

Ana Marica quedóuse soliña
cando pra Cuba seu home marchou
e tal disgusto pillóu a rapaza
que gravemente a coitada enfermóu

E solo quería que a fora coidar
un primo que tiña no mesmo lugar
e logo dicía xa cando sandóu:
gracias as freguiñas que Manoel me dou.

Sin título

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s