ROMANCE DE MANUELIÑO E MARIQUIÑA


ROMANCE DE MANUELIÑO E MARIQUIÑA

Manueliño era unha landra,

mariquiña unha avelá,

e cairon o chao xuntos,

un dia pola mañá.

 

A saltiños Manueliño,

e dando brincos Mariquiña,

chegaron ún onda á outra,

pra facerse compañía.

 

Achegouse unha o outro,

e tanto tanto se achegaron,

que o chegar a primavera,

os dous xuntos xermolaron.

 

Manueliño medrou moito

e Mariquiña a súa veira,

Manueliño foi carballo

e Mariquiña unha aveleira.

(Pras miñas fillas Aldara e Nerea)

Imagen

Imagen

Advertisements

4 thoughts on “ROMANCE DE MANUELIÑO E MARIQUIÑA

  1. Pois claro que está musicado Eloy, como non podía ser menos jeje. Xa fai moitos anos que o fixen e que o musiquei. É un dos poemas que apareceron na miña maleta do desorden e que xa non me lembraba del. É dos que mais me gusta porque está feito pras miñas fillas. Outra aperta pra ti.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s