O ROMANCE DO BURATO


O ROMANCE DO BURATO

Voulles contar agora

o que un día lles pasou

a Marica do Pomar

e mais a Xan de Vixou.

 

Estaba un día Xan

collendo toxo no monte,

veulle a sede e foi beber

unha pouca auga á fonte.

 

Alí abaixo no prado

viu unha moza segando,

subíuselle o clarinete

e ata alí se foi andando.

 

Era Marica do Pomar

que tiña un vestido novo,

parecía unha galiña

cando vai poñer o ovo.

 

“Moi boas tardes Xanciño

– dixo Marica  lixeira -.

Seique non che gusta o monte

e tíraste á carballeira”.

 

“Eu tírome ás boas mozas,

que me gustan con locura.

Traio aquí un mal comigo,

ándolle buscando cura.

 

E se ti quixeras

aquí detrás da silveira

ti tócasme o clarinete

e eu tócoche a caneira”.

 

Ó falarlle destas cousas

Marica xa está escangallada,

pero tiña medo que chegara

o outro que ela esperaba.

 

Marica foi e sentouse

na beira do arredor.

Xan que a estaba esperando

xa viu as cousas mellor.

 

Despois de moito tecer

Xan foille metendo a man;

era no mes de xaneiro

e sudaba coma no verán.

 

Entón díxolle Marica:

“¿Onde vas tan apurado?”

“Atopei aquí un burato,

facía falta tapalo”.

 

“Costoume traballo atopalo

– díxolle xemendo Xan –

pois está moi ben tapado

polo refaixo de lan.

 

E se ti estás de acordo

vamos para detrás da silveira;

tapamos ben o burato

e que sexa o que Deus queira”.

 

Foron para detrás da silveira

e puxéronse a tapalo.

Xan estaba tan inclinado

que xa daba xenio velo.

 

Ó que acabaron a cousa,

Xan, un pouco degolado,

marchou outra vez pro monte

e Marica foi pro prado.

 

E nisto chegou o outro

que ela estaba esperando,

repetiron a función

e verán o que foi pasando.

 

Foron pasando os días

e a barriga lle medraba,

pero Marica non sabía

quen tiña a culpa da allada.

 

Marica quería saber

quen era o que tiña a culpa

para casar xa con el

antes de que rompese a cunca.

 

E casou co segundo,

que se chamaba Froilán;

máis tarde naceu o neno

e parecíase a Xan.

 

Aquí acaba o romance

para rematar o relato

dun neno feito por dous

que ían tapar un burato.

 

cropped-sin-tc3adtulo4.jpg

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s