A MIÑA BURRIÑA


A MIÑA BURRIÑA

A miña burriña cando vai ó muiño,

vai toda enfariñada, cheíña de frío;
cheíña de frío e mais de xiada,

ai, a miña burriña sempre vai cargada.

 

Anque vou pra fiandeiro non vou por fiar na roca,
vou par toca-lo pandeiro, ai, que esta noite a min me toca.

 

A miña burriña cando vai ó muíño

 

E esta noite hei de ir a verte, nena non me teñas medo,
déixame a porta trancada, ai, cunha palla de centeo.

 

A miña burriña cando vai ó muíño

 

E esta noite e maila outra e maila outra pasada,
abalei unha pereira, ai, que nunca foi abalada.

 

A miña burriña cando vai ó muíño

(Do Señor Florencio, o cego dos Vilares)

Imagen

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s