CARMIÑA DO MEU AGRADO


CARMIÑA DO MEU AGRADO

Carmiña do meu agrado,

bonita cara de rosa,

di si me queres axiña

non seas tan recelosa.

 

Moito ben falas Manolo,

mismo me deixas pasmada,

pero como eres tan pillo,

eu non che podo crer nada.

 

Pois polo mismo Carmiña,

podes estar ben segura,

que si non me caso contigo

ei-me de meter a cura.

 

Pois por todo Manoliño,

si o permite San Antonio,

casarémonos de contado,

pra gozar do matrimonio

 

E san Antonio permitiuno,

que ven ve a necesidá

que tanto ún coma o outro,

moita labor que lles da.

 

O meu asunto algunhas veces,

moito me fai rabexar,

pero hasta que nos casemos

non o quería estrenar.

 

Pois o mismo fago eu,

¡que boa opinión che temos!

que eu tampouco o estreno

hasta o día que nos casemos.

 

E pola noite da boda,

Carmeliña dixo así:

¡¡ Gracias a Deus Manueliño

que o Rei entrou en Madrí !!

 

Pois que sexa bienvenido,

que me parece xeitoso,

queira Deus que nunca canse,

nin se faga receloso.

( Do Señor Florencio. O Cego dos Vilares)

Imagen

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s