O ANTROIDO DE QUEIZAN


O ANTROIDO DE QUEIZAN

 

O antroido xa vai vello,

xa vai cheo de arroutare,

e agora de acabadiño

veulle o arrouto de casare,

cunha nena do seu tempo

que o ha de consolare.

 

Hoxe cásase o antroido,

o antroido de Queizan-he,

cunha nena do seu tempo

para pascua de San Xulian-he,

que lle gustan moito os ovos

e ben sabe onde os hai-e

 

Casáronse na cociña,

seica o cura foi o lume

de testigos os trespés,

o morrillo mai-lo fume

e arrimadiños quedaron

e a ver quen os desune.

 

De padriño foi Don Dente

e de madriña a Cachola,

e acompañaron os chourizos,

misturados cas filloas

untadiñas con bó mel,

e que estabanvos ben boas.

 

Seica lle deron de dote

unha cestiña pros ovos,

feita de pelo rizado

que volvía os homes tolos,

ós solteiros e ós casados

e ós velliños e ós mais novos.

Imaxe

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s