CARTA ABERTA O PAPA FRANCISCO


CARTA ABERTA Ó PAPA FRANCISCO        

Eminentísimo e Santo Señor:         

          Diante de nada, vaian os meus parabéns por ser elexido Papa, que anque cada ano que pasa entendo menos o que é eso, parece ser que é vostede unha auténtica personalidade e a cabeza visible de Deus na terra, e de uns cuantos millóns de seguidores, a meirande parte deles no África e nos países Sudamericáns, onde, si lle digo a verdade, non se vé moito a man da Igrexa que vostede preside para mellorar as condicións da vida de toda esta xente, mais ben diría que vostedes valense da pobreza e iñorancia de certos Países para montar a súa ideloxía e perdurar no tempo.

          Din que é vostede mais aperturista, que vai cambear a Igrexa e os inmensos problemas que a afogan dende fai anos, é que por certo non son quén, para decirlle cales son, porque vostede sabe deles tanto como a meirande parte dos que non comulgamos con esas cousas, pero gustaríame que o fixera e que pedira perdón por moitas das cousas que fixo a súa Santa Nai Igrexa… ou o que é ainda peor, que cometeron vostedes, os curas, no nome dela.

         Escoiteille decir a súa eminencia, que vai a rexenerar a Igrexa e facer limpeza no Vaticano despois dos enormes escándalos  que os rodean nos últimos tempos. Xá na súa mensaxe de presentación, ao asomarse no balcón da Basílica de San Pedro e antes de bendecir os seus seguidores, solicitoulles que pediran por vostede a ese Deus que seica está ahí, pero que nunca aparece para solventar algún dos problemas que os corroe.  Tamén din que como Arcebispo de Bos Aires non vivia no pazo cardenalicio senón nun piso normal e corrente e que seica iba traballar todos os días en autobús e que se facía vostede o xantar… osexa como facemos a maioría dos mortais vaia, non sei onde está o raro, e mais, cando vostede non ten familia que manter e cando é o representate de unha persoa que naceu nun pesebre. Osexa que o que para calquera dos que andamos a pé, é unha cousa sinxela, para os seus é un milagre de Deus que actúe así.

          Si, eu xa vin a Súa Eminencia Reverendísima lavandolle os pes a enfermos de sida, xantando cos probes e falando pestes en contra do capitalismo, o consumismo e a lóxica perversa da economía de mercado. Pero é que mire, un xa está farto de tantas palabras, porque falar non costa nada, o problema é que os feitos, non se ven por ningures e siguen vostedes enchendo as arcas a todo trapo (mire as maletas cheas de euros que tiñan na Catedral de Santiago), e siguen sin pagar os impostos que todo mortal paga, e siguen a ter os colexios mais caros que hai sobre da terra e onde estudan os fillos dos ricos e nos que os dos probes non poden ni asomarse, e siguen a presumir de que teñen o maior centro de acollida de xente necesitada “Caritas”, cando vostede sabe que a Igrexa, é a que menos contribue a ese centro que se mantén grazas a aportacións e axudas externas.

          Eu entendo que diga así as cousas e que fale de modernización e aperturismo, porque sinón meu amigo, non pasando moito tempo, van ter que pechar o “chiringuito” por falta de clientela.

          Pra moitos galegos seica é unha ledicia que vostede, sendo arxentino, fose nomeado Papa por eso de que a Arxentina, sempre foi considerada a quinta provincia galega, e no seu País todo o mundo é galego, anque eso leve unha retranca da que vostedes se apropiaron indebidamente, e ca que tampouco estou de acordo, por utilizala no senso degradante que vostedes lle dan, e mais cando ó mellor os vivos das viudas que decía a nosa gran poetisa Rosalía, foron os que axudaron a levantar o seu País e facelo próspero.

          Pois mire Santísimo Señor, e xa para rematar, fai uns anos que dende distintos puntos, levanlle pedindo a Igrexa que vostede preside, que pida perdón por algunhas das cousas nas que meteu a pata ate o cú (Pederastia, compricidade coas Dictaduras mais duras etc. Etc.) pero eu quixera, apelando a súa galeguidade da Quinta Provincia, que tivera a ben pedirlle perdón públicamente, as nosas mulleres, as mulleres galegas, a esas que durante moitos anos, non podían entrar na súa Igrexa sin un pano na cabeza que tapara o seu… pecado????, que non podían faltar a Misa porque o cura estaba pendente da que acudía e da que non, desa muller traballadora a que os galegos lle debemos tanto e dos que recibiron tan pouco, e das Nosas mulleres que cometeron o “gravísimo pecado” de quedar preñadas sendo solteiras e as que os seus curas condenaron o inferno en vida. Moitas delas, tiveron que abandoar a Aldea, o Concello, a Provincia, Galicia e marcharse pra Arxentina, esa de onde ven vostede… e ben sabe Deus que sei do que falo pois o meu Pai sufríuno nas carnes de unha irmá, cando o seu grande pecado foi ter un fillo… crear vida, esa da que a vostedes se lles enche a boca defendendoa cando lles interesa.

          De verdade Papa Francisco, non estaría demais que vostede mandara unha notiña escrita da súa man, para que os seus subordinados nos centos de Igrexas que temos espalladas ó longo da Nosa Comunidade, lesen na misa dos domingos con unha sinxela mensaxe, “sentimos moito o erro e abusos cometidos polos curas que perteñecen a esta Igrexsa e que asolaron, ultraxaron, vilipendiaron e mandaron pro mais negro dos infernos, as mulleres galegas durante tantos anos de sombras e oscurantismo, amenazandoas con toda clase de castigos e infernos habidos e por haber”

          Como se diría naqueles anos que lle comento… é gracia que espero alcanzar de vostede, desexando que o garde o seu Deus moitos anos, para endereitar algo ese camiño retorto polo que vostede vai camiñar nos anos vindeiros”.

Imaxe

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s