NA AGRADECIDA LEMBRANZA


¡Abondarán as palabras!

amigo, para dicirche 

-hoxe

novamente entalados 

nas mesmas dores 

numerosas de noutrora-

que che debo un anaco 

do amor á Terra profesado 

e agradecercho non sei. 

¡Se abondaran as palabras!. 

Antígome namais un pouco 

e recupero,

do cofre das lembranzas, 

a túa voz, xa na Patria, 

sosegada e correndo espida 

entre os ventos ventureiros 

que espallan os outonos. 

Abondarán as palabras, 

vello amigo,

¡…se as palabras abondaran!.

 

Baldomero Iglesias Dobarrio (MERO)

(na lembranza de Manuel Rodríguez López)

Imaxe

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s