O MEU AMIGO ANTON DE MEAÑO


Que ledicia atoparme días atrás con él, e conpartir un par de cafés.

E non deixou que convidase eu, porque recén cumplidos os 80 anos, dí que xa non ten polo que aforrar, pois non ten netos, e a única filla coa que convive na Urbanización de Monteporreiro – Pontevedra, arranxase soa e non necesita dos seus cartos. A única necesidade que tiña según dí, era mercar un “Chalet” no Cemiterio de Meaño pra descansar o carón da súa Dona de tanto traballo o traveso da súa longa vida, e xa o ten pagado jejeje. Que gran home. Canto temos que aprender dos nosos vellos.

É  aparellador xubilado, toda a súa vida traballou de aparellador, dende que tiña catorce anos e o seu Pai o levou o mar pra axudarlle nas labouras do barco, pois na casa había nove bocas que manter e él era o mais vello. Sempre dixo que era aparellador porque durante corenta anos foi o encargado de manter en condicións os aparellos dos barcos “Laberca I e Laberca II”  dedicados a pesca da Sardiña e con  base en Portonovo jaaaaaaa… aparellador, deciallo a calquera que lle preguntara polo seu oficio.

 Gran amante da música galega sempre aparecía nos concertos de Fuxan os Ventos, sempre se achegaba a min e me decía “Lalín, hoxe terás algo para min ¿ou? “ E sempre lle tiña algún casette con que agasaialo porque él casi non tiña tempo de mercalos. No seu Renault 11 gris plata, tiña o asento do lado do chofre, cheo de cassettes de música galega misturados con alguns de rancheiras e outros de Manolo Escobar.

Facía uns dez anos que non o vía, pero sentín unha gran ledicia compartir con él hora e media de leria e na que falamos de todo. Agora ten un gran disgusto porque dí que lle van pechar a Sucursal de CaixaNova en Monteporreiro que é onde ten os seus cartiños.

“Lalín… van pechar a Sucursal de CaixaNova en Monteporreiro, así que primeiro quedamonos sin aforros e agora quedarémonos sin Caixa tamén”. Son as súas palabras textuais. É un dos afectados polas preferentes,  24.000 euros do seu suor.

Moitas grazas Antón, por chamarme (eu casi non o coñecía) cando me crucei contigo na Praza da Ferrería, e moitas grazas por esa hora e media que me dedicaches do teu tempo que sigue a ter un gran valor. Si ese Deus no que crees existe de verdade, pidolle que te manteña moitos anos con esa alegría que tés.

Unha aperta.

Advertisements

One thought on “O MEU AMIGO ANTON DE MEAÑO

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s